پيشرفته
 

موضوعات :

  • سیاست مجلس شورای اسلامی

  • کلمات کليدي :

  • اعتماد ملی
  • محاکمه متخلف

  • علی مطهری

    ديگر مطالب اين نويسنده :

    مطلب بعدي >   1911 تعداد بازديد
    (0 راي ) امتياز مطلب < مطلب قبلي
    راه شماره 6 : مهندسي فرهنگي يا ديکتاتوري دکوراتورها

    حتی اگر نیمی از کشور اشغال شده باشد

    گزيده نطق علي مطهري در استيضاح وزير کشور

    بسم الله الرحمن الرحيم / احسب الناس ان يترکوا ان يقولوا آمنا و هم لا يفتنون.

    آيا مردم خيال کرده اند که رها شده اند؛ که بگويند ما ايمان آورده ايم و آزمايشي در کار نباشد؟... يکي از اهداف استيضاح کنندگان تقويت دولت و نظام جمهوري اسلامي از طريق ترميم اعتماد ملي است. اعتماد مردم، سرمايه نظام جمهوري اسلامي است. سرکوب منافقين در اوايل انقلاب و مساله دفاع مقدس با اعتماد مردم به نظام حل شد. مجلس با کساني که اين اعتماد را مخدوش کنند، برخورد جدي مي‌کند و دست خيانت آنها را قطع مي‌کند.اعتماد مردم زماني جلب مي‌شود که مشاهده کنند با مسوولان متخلف در هر جايگاهي که قرار گرفته باشند، آشکارا و با ذکر سمت آنها برخورد مي‌شود. من در اينجا خاطره‌اي را از شهيد آيت الله مطهري نقل مي‌کنم. شايد ده روز از پيروزي انقلاب اسلامي گذشته بود که کسي با ايشان تماس گرفت و گفت فردي از کميته انقلاب اسلامي، وارد منزلي شده. در آنجا خطا کرده، دزدي کرده، تجاوز به عنف کرده. ايشان گفتند که بلافاصله بايد محاکمه شود. و حکم او هرچه بود بايد به نام کميته‌اي اعلام شود. يعني بگويند که يک فرد "کميته‌اي " اين کار را کرده است نه اينکه " کميته‌اي نما". با مسوول جمهوري اسلامي بايد اين گونه برخورد شود.

    به نام خودش، به نام وزير، به نام سپاهي، به نام نظامي، به نام روحاني و به هر نامي. به نام فرزند مراجع تقليد، به نام فرزند شهيد. هيچ مانعي ندارد. ما آنقدر مسامحه کرديم که روزگار ما به اينجا رسيد. ما از اين سيره سلف صالح دور شديم.

    حتي جمله امام (ره) درباره حفظ نظام را که حفظ نظام بالاتر از هرچيز ديگر است، مصداق " کلمه حق يراد بها الباطل " قرار داديم. به جاي آنکه از اين جمله اين را بفهميم که با مسوولان متخلف به اشد وجه برخورد کنيم گفتيم اگر مسوولي تخلف کرد، او را بپوشانيم. اعلام نکنيم براي اينکه حفظ نظام بالاتر از اين حرف‌هاست! و اين يک خطاي بزرگي است که متاسفانه در کشور ما رايج شده است...احکام الهي را تنها کساني مي‌توانند برپا کنند و اقامه کنند که اهل مسامحه نباشند. بنده طمع نباشند. مسامحه يعني مصانعه‌کاري، سازشکاري، رفيق بازي، رودربايستي کردن.

    اين چه بيماري است که به خاطر ملاحظه دوست و رفيق بر يک باطل پافشاري مي‌کنيم. و کشور را ماه ها دچار تشويش و اضطراب مي‌کنيم. چرا ما وقت کشور را تلف مي‌کنيم؟ چرا ما بايد درباره بديهيات بحث کنيم؟تا کي بايد درمورد مسايل بديهي و روشن بحث کنيم؟ آيا اين گونه مسايل که به آرمان ها و عقايد و اخلاق جامعه اسلامي مربوط است حتما بايد با ورود رهبر انقلاب يا مجلس به مساله حل شود؟ آيا دولت نمي تواند با يک تدبير کوچک اين گونه مسايل را حل کند و ملاحظه دوست و رفيق را نکند؟

    اگر رهبران اين انقلاب مي‌خواستند با مسامحه و ملاحظه کاري و سازش کاري اين انقلاب را هدايت کنند، اکنون اثري از اين انقلاب نبود و منافقين اين انقلاب را خورده بودند.... اگر نبود اين دقت ها، شما مطمئن باشيد اثري از انقلاب ما نبود. ما چه طور با اين گونه مسايل روشن با شک و ترديد برخورد مي‌کنيم؟ دو ماه کشور را معطل کرده ايم که آقا چه کار کنيم؟ مساله خيلي روشن است. اعتماد ملي زير سوال رفته است. بايد اين مساله را ما جبران کنيم.

    در سيره پيامبر هم که روشن است و مي‌دانيد که زياد داريم از اين موارد. ممکن است که بگويند شرايط امروز کشور ايجاب مي‌کند که به اين مسايل پرداخته نشود. مي‌گوييم که اتفاقا شرايط سخت تر ضرورت اين کار را تشديد مي‌کند. در شرايط سخت‌تر افراد صادق‌تر و امين‌تر لازم است. حتي اگر نيمي از کشور در اشغال نظامي کشور باشد، اين گونه اصلاحات بايد انجام شود، بلکه لازم‌تر است.

     

    دسته بندي هاي برگزيده
    آرشيو راه