پيشرفته
 

موضوعات :

  • فلسطین

  • کلمات کليدي :

  • وبلاگ نویسان
  • فاجعه غزه
  • حرف امام
  • رژیم صهیونیستی
  • نفت

  • مطلب بعدي >   1858 تعداد بازديد
    (0 راي ) امتياز مطلب < مطلب قبلي
    راه شماره 7 : عزه در محاصره، جهان در اشغال

    این قدر بی غیرت نبودیم!

    خروش وبلاگی برای غزه
    وبلاگ نويسان ارزشي درحمايت از مردم غزه به طور خودجوش موج وبلاگي غزه را تحت عنوان «امروز غزه است که ايستاده ميميرد» در فضاي مجازي ايجاد کردند.اين موج که به پيشنهاد نويسنده وبلاگ «دلم گرفت اي همنفس» در فضاي مجازي آغاز گرديد، با حمايت بسياري از وبلاگنويسان در طيفها و گروههاي سياسي ـ اجتماعي و… رو به رو شد. و بيش از 150 يادداشت در اين زمينه منتشر شد.
    نويسنده وبلاگ "دلم گرفت اي همنفس" مي نويسد: مقامات حکومت مصر بايد بدانند که فاجعه غزه اگر از هر طريق يا فرمولي هم که حل شود، تاريخ به درستي و بي رحمانه خواهد نوشت: "دولت مصر و اسراييل به طور مشترک مبادي شهرغزه را بستند و باعث خلق تراژدي انساني در ابعاد بزرگي شدند".
    نويسنده وبلاگ فانوس هم مي نويسد: نمي دونم چرا بعضي از ماها عادت کرديم به  اين وضعيت! مگر نه اينکه ما مسلمانيم؟ مگر نه اينکه ما شيعه ايم؟ و مگر نه اينکه مولايمان وقتي شنيد خلخال از پاي يک زن درآورده اند فرمودند اگر کسي از داغ اين غم بميرد حق دارد!چرا ما دق نمي کنيم؟ چرا ساکت نشسته ايم؟ من روي سخنم با جوانان ، آزاد مردان و کساني است که حرف امام را شنيدند که فرمود اسرائيل بايد از بين برود. من با کساني هستم که بارها خروش حيدري رهبر معظم انقلاب را شنيده اند
    "خبرنگار مسلمان" هم  شش پيشنهاد درباره غزه مطرح کرده است. در يکي از اين شش پيشنهاد آمده است:
    در عصر کنوني، بر انگيختن واکنش افکار عمومي کشورهاي مختلف، بيش از پيش لازم به نظر مي رسد و اين وظيفه رسانه هاي آگاه است. از رسانه هاي غربي که حکامشان حاميان بي چون و چراي رژيم صهيونيستي هستند که نمي توان انتظاري داشت، پس دايره رسانه هايي که مي توان به آنها اميد بست، محدود به رسانه هاي اسلامي مي شود و در عين حال در اين ميان هم، توقع از رسانه هاي داخلي و خارجي جمهوري اسلامي ايران بيش از آن چيزي است که تاکنون انجام شده است.

    وبلاگ "خصوصي نيست" هم در مطلبي با عنوان "در ستايش شرم مي نويسد: به اندازه کافي شعار داده ايم، بيانيه صادر کرده ايم، تطاهرات بي حس و حال راه انداخته ايم و مشت هايمان را کم رمق به سمت آسمان پرتاب کرده ايم. خودمان هم خسته شده ايم. گفتنش سخت است ولي بس است هر چه لاف آمادگي براي اعزام به خط مقدم نبرد با کفر و استکبار زديم. ديگر حتي در ساده دل ترين مان هم شوري بر نمي انگيزد. روزگار غريبي است!تنها چيزي که مي تواند کمي و فقط کمي خارج از فضاي شعار و رجز خواني مورد تأمل قرار گيرد و در عين حال تبديل به يک ايده سياسي راديکال شود، غبار روبي از سلاح خاک گرفته اي به نام نفت است. همان سلاحي که در جنگ 1973  تنها پيروزي نصفه و نيمه اعراب بر اسرائيل را موجب شد.

    دسته بندي هاي برگزيده
    آرشيو راه