پيشرفته
 

موضوعات :


کلمات کليدي :


مطلب بعدي >   3688 تعداد بازديد
10.00 (1 راي ) امتياز مطلب < مطلب قبلي
راه شماره 11 : عدالت زمینی

کارهایم کاملا قانونی بود
گفتگو با حجتالاسلام طباطبایی حاکم شرع شهرداری تهران در سال 1361

در ابتدای كار ویژه نامه تصور هم نمی كردیم كه سر وكارمان به مصاحبه با حاج آقا طباطبایی واعظ معروف تهران بیافتد. ویژه نامه مسكن و ایشان؟!
در جریان مصاحبه با مهندس گنابادی ( وزیر مسكن سالهای 59 تا 62 ) و همكاران ایشان، آنقدر انتقاد به عملكرد حاكم شرع وقت مستقر در شهرداری (حاج آقا طباطبایی) صورت گرفت كه برای رعایت انصاف برای مصاحبه با ایشان پیشقدم شدیم.
آقای گنابادی و همكارانشان معتقد بودند اعطای بی رویه زمین های متعدد دولتی در نقاط مختلف تهران توسط حاكم شرع شهرداری بر خلاف قانون اراضی شهری بوده است و عملا به هرج و مرج و گسترش بی ضابطه تهران تبدیل شده و كنترل امر را از دست دولت وقت خارج كرده است.
پس از چند بار هماهنگی و اكراه ایشان از مصاحبه و نبش قبر تاریخی این ماجراها، سرانجام با موافقتشان به منزل ساده حاج آقای طباطبایی در منطقه آهنگ و بلوار شهید محلاتی رفتیم و ایشان با استناد به آرشیو روزنامه ها و قانون و... اصرار داشتند كه آن مسائل مطرح شده كذب است و ایشان زمینی واگذار نكرده اند و كار دیگران بوده است و گذشته ها را جستجو كردن حاصلی ندارد. البته با توجه به گذشت بیش از 25 سال از آن زمان و كهولت سن ایشان یادآوری مسائل برایشان كمی سخت بود و البته ما هم قصد تعیین مقصر و متخلف را نداشتیم، فقط می خواستیم یك طرفه به قاضی نرفته باشیم و حالا خوانندگان می توانند پاسخهای حاكم شرع وقت شهرداری را هم بخوانند:

 


در مصاحبهای كه با جناب آقای گنابادی (وزیر مسكن در سالهای 59 تا 62) داشتیم حرفهایی درباره عملکرد شما در شهرداری تهران و واگذاری غیرقانونی زمینهای دولتی در آن زمان مطرح شد. اصلا چطور شد که شما وارد شهرداری شدید؟
آن زمان كار ما بیشتر در رابطه با مسائل دادگاه انقلاب بود. شهردارِ آن زمان نامهای به حضرت امام(ره) داد كه ما پیرامون زمینهای متصرفه مشكل داریم. با آنکه دادگاه انقلاب و قاضی موجود بود ولی به دلایلی این نامه نوشته شد؛ حضرت امام زیر همان نامه به حضرت آیتا... گیلانی مطلبی نوشتند و از ایشان خواستند برای بررسی برخی قوانین اقدام کنند چون قوانین موجود هنوز مدون و كافی نبود. آن زمان، آقای گیلانی برحسب شناختی كه از بنده داشتند این كار را به من واگذار كردند و این مسأله در محضر امام هم اتفاق افتاد. لذا آقای گیلانی در حكم بنده آورده است كه «مجوز استخلاف در دست است» یعنی بنده ـ همانطور كه در حكم و نامه امام (ره) ملاحظه میكنید ـ جانشین ایشان هستم. لذا كارهایی كه ما انجام دادیم در جهت رفع مشكلات بود. البته افرادی احكام و امثالهم را جعل میكردند كه دست ما هم نبود و اصلاً حق نداشتیم چنین كارهایی بكنیم. مكاتبات بنده و آقای گنابادی هم مشخص است. آنها فكر میكردند كه هر زمینی در تهران واگذار میشود من دادهام اما این مطلب درست نیست و اصلاً بنده مجوز این كار را نداشتم. هر چقدر كه اجازه داشتم به همان اندازه هم كار انجام دادم و بیشتر از آن کاری انجام نشده است.
آن زمان همراه با بحرانهای گوناگونی بود و در این شرایط مردم هم هر كاری میخواستند میكردند، لذا پرونده این افراد مجدداً در دادگاه انقلاب رسیدگی شد و چیزی از آنها مربوط به واگذاری حاكم شرع نبود. حتی كمیتههای اول انقلاب هم زمین توزیع میكردند ولی من اینكار را نكردم. البته بعداً برای گرفتن آب و برق به شهرداری میآمدند و شهرداری هم برای حل مشكل آنها به امام مراجعه كرد تا منجر به این شد که بنده حكم گرفتم.
پاسخ اتهام واگذاری زمین را غالباً در روزنامه كیهان بیان كردیم. مثلاً در تاریخ 13/1/61 گفتیم چیزهایی كه شما مطرح كردید هیچ كدامش مربوط به ما نیست. در روزنامههای دیگری هم عنوان شد كه جاعلین را دستگیر كردهاند. جاعلین كه ربطی به كار ما نداشت، کاری بر عهدة قوة قضائیه بود که به وظیفه خود عمل کرد. جالب اینکه در ایامی كه میگویند زمین توزیع شده، بنده اصلاً مشغول به كار نبودم، من فقط تا سال 61 حاكم شرع بودم و بعد از آن قاضی دادسرا بودم. جالبتر اینكه دورهای كه به نام حاكم شرع زمینی توزیع شده، من نماینده مشهد بودم.

    بنابراین به نظر شما بسیاری از این احكام جعلی بوده است؟
تمام احكامی كه ما صادر كردیم شماره و تاریخش در دفتر اندیكاتوری است كه تحویل شورای عالی قضایی دادیم و البته اصل دفتر را تحویل دادیم نه كپی آن را. عرض من این است که به طور كلی خیلی از زمینهایی را که ابتدای انقلاب گرفتند و ساختند مستند به قانون نبوده و نه ربطی به ما و نه آیتا... خسروشاهی و دیگر آقایان ندارد. ما جز به رعایت احكام و مقررات كاری نداشتیم.
در کنار این حرفها بنده بهعنوان یك روحانی نصیحتی به شما میكنم كه دو چیز را هیچگاه دنبال نكنید: اول آن چیزی كه دیگر نمیشود جبرانش كرد. چیزی كه باید انجام داد را دنبال كنید و ماتم گذشته را خوردن و به فكر آینده نبودن خلاف شرع و عقل است.
در هر صورت مذاكرات مجلس شورای اسلامی و فرمایشات وزیر مسكن در مجلس وجود دارند. همچنین سخنان آقای ناطق نوری كه وزیر كشور وقت بودند نیز چاپ شده و مدرك قانونی محسوب میشود و دیگر نیازی به سخنان من نیست؛ چون آنقدر هم حضور ذهن ندارم و 30 سال از این مسائل گذشته است.

     اما این دوستان (آقای گنابادی و همكارانشان در وزارت مسكن وقت) میگویند كه بخش زیادی از اراضی تهران مانند شهرك غرب، سعادتآباد، تهرانسر، پونك و... توسط دادگاه انقلاب و حاكم شرع واگذار شده که این کار كاملاً بر خلاف قانون اراضی شهری بوده و این واگذاریها قانون را مختل كرده است.
اولاً این مطلب را كاملاً تكذیب میكنم. ثانیاً با فرض پذیرش این مطلب، اینطور برداشت میشود كه یك قاضی در مقابل مجلس و شهرداری و مأموران انتظامی قرار داشته و همه آقایان چشمانشان را بستهاند تا این كارها صورت بگیرد. یك وقتی كار مخفی است و یك وقتی كار آشكار است؛ این مسأله توهین به قدرت نظام است و ضعف حکومت را نشان میدهد. لذا این حرف زشت است و واقعیت ندارد.
در صدور حکم، آنقدر حساسیت وجود داشت که اگر در رابطه با زمینی، قاضی پرونده حکمی صادر میکرد، حکم صادره در دادگاه تجدید نظر مجدداً بررسی میشد. نه فقط در زمان بنده بلكه قبل از من نیز اینگونه بود و اینقدر دقیق عمل میشد.
قانون اراضی شهری بهنظر من دو اشكال داشت؛ اول اینکه دیر تصویب شد یعنی سال 61. نگارش آییننامه اجرایی آن نیز 2-3 ماه طول کشید و بعد از آن هم باید ابلاغ میشد كه به تعویق افتاد. از سال 57 تا اوایل سال 61، مردم ساخت و ساز زیادی کرده بودند در حالیکه هنوز قانونی وجود نداشت و همان ایام هم بنده حاكم شرع شدم. در آن چند سال اول انقلاب بسیار تخلف شده بود و آن زمان فقط كمیتهها به این تخلفات رسیدگی میكردند. از سال 61 كه ما برای ساماندهی آمدیم این مسایل مطرح شد و من نیز فقط 6 ماه در آن مسؤولیت بودم و البته به خاطر اینكه در دادگاه شهرداری به مشكلات ماده 100 رسیدگی میكردیم، كمتر از نصف روز به این كار مشغول بودم و شایعه واگذاری زمین را كلاً تكذیب میكنم.

    آقای گنابادی وزیر وقت مسکن در سال 62  نامهای نوشتند به امام و در آن از عملکرد شما گلایه کردند...
همین سال 62 كه فرمودید، بنده دیگر در دادگاه نبودم. البته تا همان زمان بودم و بعد از آن مسؤولیتم ادامه پیدا نكرد.

    آن اراضی كه قبل از آن واگذار كردید كجا بودند؟
اصلاً هیچ زمینی به جز اراضی تصرف شده را واگذار نكردیم. گاهی زمینی هم بود که قبلاً واگذار شده بود و ما جواز آن را تأیید كردیم که این کار اصولاً مربوط به شهرداری تهران بود و بنده هم حاکم شرع مستقر در شهرداری تهران بودم.

     قانون اراضی شهری شامل آنها میشدند؟
خیر!

    چرا؟
به خاطر اینكه قانون زمین شهری برای زمینهای موات و بایر است ولی آنها همه دایر بودند و قانون فوق شامل آنها نمیشد.

    اما زمینهای برخی مناطق مانند سعادتآباد كه هنوز ساخته نشده بودند.
خیر! دایر بودند. مثلاً برخی باغ بود که حتی عدهای آمده بودند تعدادی از درختها را قطع كرده و روی آن خاك ریخته بودند تا بگویند آن زمین بایر است اما مالك شكایت كرده و ما پی برده بودیم كه دایر بوده است.

    آیا تشخیص اینكه زمین موات است یا نه بر عهده وزارت مسكن نبود؟
خیر، بر عهده كمیته 3 سه نفره بود.

    قبل از تصویب قانون اینگونه بود اما بعد از تصویب قانون اراضی شهری، تشخیص آن با وزارت مسكن بود.
بله، اما وقتی تشخیص اشتباه بود، شاكی میتوانست شكایت كند. چند پرونده بزرگ هم اینگونه شکل گرفت كه یكی از آنها سعادت آباد بود.

    شما زمینها را به چه كسانی واگذار میكردید.
ابتدا به امر واگذار نكردیم بلكه تعاونیهای قانونی را که برای گرفتن زمین تشکیل شده بودند، تأیید کردیم. لذا من ضمن احترامی كه به همه دوستان میگذارم خواهشی دارم كه این مطالب پیگیری نشده و دنبالهدار نباشد. این مطلب را هم اضافه كنم كه مشکلات بخش مسكن در 4-5 سال اخیر ایجاد شده است ولی بنده در آن زمان همه تلاش خود را كردم كه هم خلاف شرعی اتفاق نیفتد و هم خلاف نظر مبارك حضرت امام و آیتا... خامنهای كه رئیسجمهور وقت بودند عمل نشود.
تمام كار من این بود كه بدون تحقیر کسی به اوضاع سر و سامان بدهم تا از آن شكلی که بود خارج شود. مثلاً در قضیه طوفانی كه در افسریه شد و مشکلاتی در آب و برق ایجاد کرد، هیچكسی نتوانست كاری كند. خودم رفتم آنجا با مردم صحبت كردم تا مشکل حل شد با اینکه حل كردن این دعواها كار من نبود بلکه بر عهده شهرداری بود. بنابراین ما برای ساماندهی اوضاع آمده بودیم.
در كمیسیون مسكن هم آقای گنابادی و هم بنده حضور داشتیم، حالا ایشان میفرمایند من محكوم شدم! اما اینکه نظر كمیسیون چه بوده، نوشتههای آن جلسات موجود است. در مورد مجلس نیز مذاكرات جلسات استیضاح و رأی گرفتن ایشان و همچنین صحبتهای آقای ناطق نوری موجود است. آنچه كه در رابطه با پروندهای شعبه 4 دادگاه انقلاب رسیدگی شده هم موجود است و به جز اینها، سه مدرك نیز موجود است:
یكی متن دستورات و ابلاغات حضرت امام (ره) به آقای گیلانی و سپس آقای گیلانی به بنده، دوم مناظرات كمیسیون و سوم مناظرات مجلس كه اینها همه قانونی و جز آنها غیرقانونی است. مثلاً بنده تصویر این صفحه روزنامه را به شما نشان میدهم که در مورخ 19/1/65 اعلام کرده، شبكة جاعلین احكام واگذاری زمینهای بایر و موات تهران دستگیر شدهاند. احكام جعلی مشابه اینها بسیار زیاد بود. یا به همین روزنامه نگاه كنید که نامة بنده به عنوان نماینده شهر مشهد به دادسرای تهران را برای دستگیری جاعلین چاپ كرده است. آن زمان هم كه آقای گنابادی میفرمایند بنده اصلاً در شهرداری نبودم بلكه نماینده مجلس شده بودم.

    البته آقای گنابادی هم تأكید داشتند كه یك بخشی از اسناد این واگذاریها جعلی بوده ولی تأكید داشتند كه كار آقای طباطبایی فضایی را ایجاد كرد كه موجب آن وضعیت شد.
این مسأله طبیعی است چون بنده انسان مشهوری بودم. هر چند من نیز مانند آقای گنابادی از این اتفاقاتی که میافتاد متأثر بودم ولی به نظر من آنها نیز مقداری دیر عمل كردند؛ حتی من از ایشان خواهش كردم كه زمینها را پرچم بگذارید تا نگیرند زیرا ما که نمیتوانستیم با مردم دعوا كنیم. حتی در اسناد شهرداری تهران موجود است كه در همان اوایل اجرای این قانون، با پول شخصی بنده 50 تكه پارچه نوشتیم و در زمینها زدیم تا متجاوزین زمینها را نگیرند. یعنی من حتی به این آقایان خدمت هم كردهام. یا اینکه میگفتیم حداقل سیم خاردار بكشید تا مردم بدانند ولی سستی در تحویل گرفتن و تصرف كردن اراضی هم یكی از دلایلش بود كه البته ما در كار دیگران دخالتی نمیکنیم.

     آقای مهندس ثابتی از همكاران آقای گنابادی میگویند که شما نامه میدادید كه «لطفاً به افراد لیست پیوست قطعهای از اراضی سعادتآباد واگذار گردد». سپس مهر خود را در نامه اولیه میزدید با آنکه در لیست پیوست تعداد افراد مشخص نبود و به آنها تعدادی اضافه میشد! ضمن اینكه «قطعهای از اراضی سعادتآباد» مكان و مقدارش مشخص نبود و در واقع به همین دلایل امکان وقوع تقلب و تخلف به وجود میآمد.
ممكن است چنین اتفاقاتی افتاده باشد و بنده رد نمیكنم ولی اینگونه شایعات که بعد از رفتن بنده ایجاد شده زیاد است و چون این حرفها سند ندارد من هم نمیتوانم توضیح بدهم. الحمدالله ... همیشه مورد لطف خدا قرار گرفتهام، آن زمان هم خیلی مورد حملات روزنامهها قرار گرفتم و سكوت كردم و الآن نیز بعد از 30 سال بسیاری از مسائل از یادم رفته و فراموش كردهام.

    ما در نیت شما خدشه وارد نمیکنیم، اما طبیعتاً در آن فضایی كه به وجود آمده بود، آیا امكان وقوع اشتباهات بیشتر نمیشد؟
بله، هیچكس نمیتواند بگوید من اشتباه نكردم ولی سعی در این بوده كه اشتباهی رخ ندهد اما در این میان خیلی تهمتها هم به بنده زدند. بنده هم آن زمان از كارشناسان شهرداری، قضات عالی رتبه و سازمان زمین شهری استفاده میكردم و جلساتی را با آنان برای حل مشكلها میگذاشتم و دائما در حال تلاش بودم. هر چند ممكن است آن زمان به دلیل شور انقلاب و مشكلات جنگ و... كاستیهایی ایجاد شده باشد. با همه اینها بنده اعتقاد ندارم كه كار غیر قانونی انجام دادهام بلكه همة کارهایم قانونی بوده است؛ البته اشتباه در كار آدمیزاد هم وجود دارد.

    اگر امكان دارد در مورد خانه شخصی خودتان هم توضیح بدهید.
بنده بعد از شهادت آیتا... سعیدی به تهران آمدم و از سال 59 در همین خانهای كه هماکنون شما در آن تشریف دارید مستقر هستم و روبروی منزل بنده نیز منزل آن شهید بزرگوار است. هیچ قدمی هم برای رفتن به بالای شهر برنداشتم تا صدمهای به انقلاب نخورد و نگویند آقایان که مسؤول شدند به بالای شهر رفتند. با همه مشكلاتی هم كه دارم سعی كردم به همین 2 اتاق اكتفا کنم و هرکسی هر وقت كه خواست، بیاید زندگی ما را ببیند و معتقدم كه قداست دین اسلام را باید در تمام شئون زندگیمان حفظ كنیم. آن زمان هم خیلی از سوی افراد برجسته درخواست زمین شد كه نامهها و اسمهایشان موجود است اما بنده هیچوقت بر حسب احترام، نام هیچكس را افشا نكردم.
از اینکه وقت خود را در اختیار ما قرار دادید سپاسگزاریم
دعا میكنم كه به حق محمد آل محمد، خداوند به همه كسانی كه نیت خیر داشتهاند، قصد خیر داشتهاند و كار خیر كردهاند توفیق بدهد و خداوند انشاءالله آنهایی را هم كه خدایی نكرده سوء استفادهای كردهاند هدایت كند و مورد لطف خود قرار دهد. اما این نكته قابل توجه است كه هیچكس نباید برای مشكلات امروز جامعه، تقصیرات را به دیگران مربوط و خودش را مبرا كند. به نظر من مشكل مسكن امر مهمی است و از همه مردم و مسؤولان تقاضامندم كه با بررسی و اندیشه سالم در حل این مسأله كوشا باشند.

دسته بندي هاي برگزيده
آرشيو راه