پيشرفته
 

موضوعات :

  • پرونده

  • کلمات کليدي :


    دکتر قاسم شعبانی

    ديگر مطالب اين نويسنده :

    مطلب بعدي >   1036 تعداد بازديد
    (0 راي ) امتياز مطلب < مطلب قبلي
    راه شماره 20-21 : رستاخیز عزت لگد مال شده

    از شمار دو چشم یک تن کم...

    دكتر قاسم شعباني1


    من از چند منظر به ابعادی از زندگی شهید مي‌پردازم، نخست خانواده و خواستگاه اجتماعی و دوم روحیه دینی و انقلابی ایشان.

    ايشان از جمله شهيداني هستند كه در دوران كودكي و نوجواني پدرشان را از دست داده و در اين دوران انصافا پخته و خودساخته و باكفايت تربيت مي‌شوند. به هر حال انسانها، در كوران سختي‌ها و مشكلات پخته تر مي‌شوند و شهيد روح بلند و همت والايي داشتند. به نظر بنده، اين يكي از عواملي بوده كه توانسته شهيد گنجي را به عنوان يك چهره ماندگار به جامعه انسانی معرفي كند.

    ويژگي دیگر خانوادگي ایشان که نكته قابل توجهي است، آنکه از این خانواده شهدای دیگری هم به اسلام و انقلاب تقدیم شدند،  هم برادرش شهيد شد و هم دامادشان. مجموعه اتفاقاتي كه شهيد گنجي را يك انسان پخته و اهل دقت بار مي‌آورد، حضور در کنار چنین خانواده ایست و همچنین در کنار همسر فداکارش.

    او انسان تيزهوشي بود، در عرصه‌هاي سياسي خوب مي‌فهميد، واقعا تحليل جامعه شناختي‌اش ،تحليل سياسي‌اش، تحليل به روز بودنش نسبت به مسائل اجتماعي و سياسي خيلي عالي و ارزشمند بود. مي‌فهميد وضعيت در چه حالي است. پيرامون خودش را خوب مي‌شناخت، چهره‌هاي سياسي، رفتارهاي سياسي، مناسبات سياسي را خوب درك مي‌كرد چراکه درك عمیقی داشت. لذا هرگز آدمي نبود كه گير گروه‌ها، جريانات و اشخاص منحرف يا كساني كه احيانا به دنبال يارگیری و لشكرکشی سیاسی براي خودشان بودند، بیفتد. اين ها، ويژگي‌هاي بسيار مهمي است كه در عرصه سياسي، انسان هوشمندانه پايش را جايي بگذارد كه خار مغيلان و خار كاشته شده توسط ديگران در مسير، پايش را زخمي نكند.

    شهيد گنجي سال شصت وارد مدرسه عالي شهيد مطهري شد. در آن زمان دانشگاه‌ها تعطيل بود و حضرت آيت الله امامي كاشاني استاد بزگوار ما سعي مي‌كردند عده‌اي از دانش آموزان و دانشجویان مستعد را شناسايي كنند که در نهادهايي مثل سپاه و كميته‌ها و انجمن‌هاي اسلامي، حضور داشته باشند. شهید گنجی از شاخص ترین‌هاي این افراد بود.

    من و شهيد گنجي اينقدر به هم نزديك بوديم كه دست توي جيب همديگر مي‌كرديم و هيچ فرقي نمي‌كرد كه حس كنيم شهيد پول دارد و من ندارم يا برعكس. البته شهيد، در کنار تحصیل كارهای فرهنگی هم مي‌كرد و درآمد داشت. به عنوان دو هم حجره اي، روابطمان برادرانه بود و در مدرسه و جبهه، همیشه با هم بوديم.

    در اوايل آشنايی مان در مدرسه عالي شهيد مطهري، فهميدم فوق العاده اهل مطالعه است. شايد كمتر لحظاتي بود كه يک كتاب سياسي يا درسي يا روزنامه همراهش نباشد. از داخل اتوبوس و تاكسی گرفته تا حياط مدرسه، كتاب و نوشته و مطبوعه از دستش نمي‌افتاد. تنها در فضاي دوستانه و خيلي خودي و شرايط تفريحي ممكن بود شهيد دست از كتاب خواندن بردارد. به معنای واقعی کلمه، شهيد گنجي يكي از بهترين دوستان كتاب بود و متقابلا كتاب هم دوست خوب ايشان بود.

     به خاطر اشتغالات سياسي - و بعضا به دليل شرايط خانوادگي که مجبور بود كار بکند و منبع درآمدی هم داشته باشد- شايد به نسبت بقيه بچه‌های مدرسه فرصت کمتری داشت. ولي نمرات خوبي مي‌گرفت. در مباحثه‌ها كمتر كسي بود كه مثل شهيد گنجي خوب مطالعه و بيان كند، یعنی هم مطلب را سريع بگيرد و هم سريعا منتقل كند.

    چون با شخصيت‌هاي معنوي و سياسي و علمي، محشور بود، اخلاق همنشینی با بزرگان را عميقا آموخته بود. هرگز به ياد ندارم که به يك شخصيت علمي و معنوي كشور بد گفته باشد. درحالی که خیلی‌ها، از فحاشي، بي ادبي و جسارت نسبت به شخصيت‌ها ابایی نداشتند.

    در مسائل عبادي از وسواس خاصی برخوردار بود. حواسش بود تا به عنوان يك طلبه فرمولهاي عبادي خودش را كجا و چگونه طراحي كند که هم در نظر و هم در عمل خوب اجرايي شود. ابدا اهل رياكاري نبود. ظاهر زیبا و مقدسی هم که از خودش داشت، عین واقعيت بود. در وجود خودش و در زندگي مخفي و پنهان خودش هرچه بود، در ظاهر و عمل همان بود.

    در دوستی و رفاقت، فوق العاده بود. صميمانه ترين رفتارها را با دوستانش ‌داشت، البته اهل رفتار نادرست و غير اخلاقي مثل غيبت و دروغ نبود. در رفاقت و دوستي مردانه و جوانمردانه عمل مي‌كرد.

    خلاصه آنکه، شهيد گنجي از حيث انساني انقلابی، واقعا نمونه بود. اگر خداوند مقرر مي‌كرد كه بماند، به نظر من براي كشور ما فوق العاده ارزشمند و مفيد مي‌بود و مي‌توانست يك چهره مفيد و تاثير گذار براي كشور باشد.

    ................................................................................

    1- حقوقدان و استاد دانشگاه

    دسته بندي هاي برگزيده
    آرشيو راه