پيشرفته
 

موضوعات :

  • جبهه فرهنگی

  • کلمات کليدي :


    حکیمه عوض پور

    ديگر مطالب اين نويسنده :

    مطلب بعدي >   1235 تعداد بازديد
    (0 راي ) امتياز مطلب < مطلب قبلي
    راه شماره 26 : تولید فرهنگی یا تجارت فرنگی؟

    آشتی با ادبیات پر رمز و راز دفاع مقدس

    با انتشار کتاب نورالدین پسر ایران


    حکیمه عوض پور
    اولین بار «سید نور الدین عافی» را حدود شش سال پیش دیدم که به نشانه اعتراض به بی‌عدالتی که در حق وی روا داشته شده بود، به همراه همسر و دخترش در دفتر رییس اداره‌اش نشسته بود و مسئولین هم کمترین اعتنایی به او نداشتند؛ حتی حاضر نبودند حرفهایش را بشنوند...

     

    چند ماهی از انتشار کتاب «نورالدین پسر ایران» می‌گذرد، در این مدت، این اثر توانسته است، اعتماد خوانندگان بسیاری را به خود جلب کرده و جایگاه خوبی برای خود فراهم کند، تا جایی که رهبر معظم انقلاب از آن به نیکی یاد کرده و پیامی مکتوب در مورد آن ارسال فرمودند؛ پس از این پیام بود که خواندن این کتاب فضیلتی به شمار آمد؛ درست به مثابه اتفاقی که برای کتاب «دا» افتاد.  
    البته تایید این کتاب توسط رهبر معظم نکات تأمل‌برانگیزی دارد که بررسی آن خالی از لطف نیست. تعریف و تمجید ایشان از کتابی که هم راوی و هم نویسنده آن دور از پایتخت هستند و از امتیازات و امکاناتی لازم و برابر برخوردار نیستند، حس غرور آدمی را بر می‌انگیزاند، چرا که شخص اول کشوری وقت ارزشمند خود را صرف مطالعه کتابی نموده و مهمتر از آن، تشویق و دلجویی ایشان از راوی و نویسنده کتاب، قوت‌قلبی برای دیگر نویسندگان و اهالی فرهنگ است. از طرفی باعث تأسف است که منتظر بمانیم تا رهبر انقلاب کتابی را خوانده و بعد از تأیید ایشان مشغول خواندن کتاب شویم و اگر کتابی به دست ایشان نرسد مورد اقبال عمومی قرار نگرفته و سرنوشتی تأسف برانگیز در انتظار کتاب باشد! در این مورد ایشان دردمندانه می‌فرمایند: «کتاب‌های دفاع مقدس آنقدر مهم است که من حاضرم شما در بیت نمایشگاه بزنید و من در جمع حزب اللهی‌ها از کتاب‌های شما تعریف کنم تا آنها که از حسینیه بیرون می‌آیند کتاب‌های شما را بخرند.» (از سخنان مقام معظم رهبری در جمع اعضای دفتر ادبیات و هنر مقاومت 22/4/71)
         
    «لشکر خوبان» کتاب اول معصومه سپهری مهجور ماند و نتوانست آنگونه که در خور شان آن بود، معرفی شود و با وجود اینکه هم راوی و هم نویسنده ساکن شهر تبریز هستند، حتی در شهر خودشان هم ناشناخته ماند و در هیچ کتابفروشی معتبری عرضه نشد و اغلب در نمایشگاه‌های کتابی هم که در تبریز برگزار شد، یافت نشد. در صورتی که «لشکر خوبان» از معدود کتاب‌های دفاع مقدس است که اطلاعات جامع و کاملی درباره لشکر سرفراز عاشورا در اختیار مخاطب قرار می‌دهد؛ «لشکر خوبان»، روایت خاطرات جنگ بسیجی کم سن و سالی چون مهدیقلی رضایی است که با جنگ بزرگ شده و به نیروی زبده و متخصص شناسایی و اطلاعاتی جنگ تبدیل شده است و سیر این تکامل به وضوح و بدون خلل در متن، به خواننده منتقل شده است. البته مهدیقلی علاوه بر ارائه خاطرات شخصی از جنگ، اطلاعات خوبی از فرماندهی جنگ می‌گوید و به نظر می‌رسد جز در مواردی نادر، چیزی را از خواننده پنهان نمی‌کند. این اثر، آنچنان در میان هیاهوها گم شد که بعد از چندین سال به چاپ دوم و سوم رسید.
         
    اما «نورالدین پسر ایران» خاطرات بسیجی کم سن و سال دیگری چون نورالدین عافی است که او هم با جنگ بزرگ شده و تا آخر جنگ با لجاجت تمام و خاص خود ترجیح داده نیرویی ساده باقی بماند و به نظر می‌رسد تمامی خاطرات خود را از آن سال‌ها بازگو نکرده است؛ نورالدین از زندگی خصوصی خود که متأثر از جنگ است خیلی کم صحبت می‌کند و خواننده را با سوالاتی بی‌جواب، رها می‌کند؛ مثلا با اینکه ازدواج کرده، اما از ارتباط با همسرش کلمه‌ای نمی‌گوید، حتی ارتباط تلفنی یا نامه و دیدارهای حضوری که در مرخصی‌ها داشته‌اند...
         
    به هر حال انتشار چنین کتاب‌هایی با قلم هنرمندانه و توانای نویسندگانی چون معصومه سپهری کاری است بس مبارک و به نوعی می‌توان گفت که تلاشی مجدد برای آشتی خواننده با ادبیات پر رمز و راز دفاع مقدس است.

    دسته بندي هاي برگزيده
    آرشيو راه